De idyllisch gelegen trekkershut, verscholen tussen de unieke krokusweiden op de Zavelstein-hoogten, is het begin- en eindpunt van onze tocht. In de schaduw van het bladerdak bereiken we het informatiebord, het officiële startpunt van de culinaire route. We werpen er een snelle blik op en bekijken de foto's. Straks zijn we er zelf ook. Op naar de volgende!

We beginnen onze ontspannen wandeling via een smal pad dat naar links afbuigt. Na het oversteken van een kleine weg komen we bij een prachtig beklede houten bank Aan de rand van het bos. Hoewel onze wandeling nog maar kort geleden was, zouden we hier even moeten pauzeren en van de stilte genieten. Vanaf hier kijken we uit over weilanden en velden naar de Calwhet district Speßhardt.

Ons pad loopt verder bergafwaarts over prachtige weilanden naar het dorp. We steken een weg over en klimmen meteen weer omhoog tot we bij een muur komen. Daar slaan we rechtsaf een landweggetje in, langs boomgaarden , voordat we het bos weer ingaan. We steken een kleine weg over en volgen dan een comfortabel bospad.

We nemen de eerste afslag links. Onderweg kunnen we een korte omweg maken naar... Wölflesbrunnen maken, een plek waar veel reizigers vroeger naartoe gingen op hun weg van Calw Op de terugweg stopten ze om water te halen voor hun huis en boerderij.

Het pad loopt verder langs het verblijf van de wilde zwijnen.

Tip: maak zeker even een korte omweg naar links naar het uitkijkplatform en bewonder de zwartgekleurde dieren van dichtbij!

We laten het verblijf van de wilde zwijnen achter ons en komen zo'n 500 meter verder bij een rustplaats met een schuilplaats en een barbecue. Een uitnodigende plek om even uit te rusten. Daarna vervolgen we onze weg over een Fins pad en houden we rechts aan aan het einde. Langs het licht aflopende wandelpad staan ​​informatiepanelen met een informatief overzicht van de traditionele bosbouwberoepen in de regio.

Op Stenen bank We slaan rechtsaf en lopen langs de Schießbach. Hier, boven deze middeleeuwse gevels, is er gelegenheid voor een omweg en een aangename pauze bij de... Hermann Hessen Stad Calw. 

De marktplaats in CalwHet is een knusse, huiselijke plek in de prachtige stad Hermann Hessen. Idyllisch Fachwerkhauser Aan de met kasseien bestrate stoep bevinden zich uitnodigende cafés. Hesse zelf was er ooit vol lof over. Calw Hij noemt het de mooiste stad tussen Bremen en Napels, Wenen en Singapore. Misschien heeft hij wel gelijk!

We wandelen via de Salzgasse (toegangspad naar het Genießerpfad-pad) weer bergopwaarts naar de CalwDe stadstuin met zijn gedichtenpad dat zich door weelderig groen slingert. De literaire werken van de beroemde schrijver. Hermann Hesse Ze begeleiden ons een paar meter over het pad. Uiteindelijk verlaten we het park via een trap en steken we de Schießbach over via een houten brug terug naar ons startpunt.

Een smal pad leidt ons aangenaam bergopwaarts door de verfrissend groene natuur van het gemengde bos. We klimmen over een paar lage stenen treden en passeren een machtige boom aan de zijkant van het pad. Een paar meter verderop opent zich een eerste magnifiek uitzichtpunt voor ons: de GimpelsteinLees op het informatieve paneel hoe het aan zijn naam is gekomen en wat de betekenis ervan is of was. Van de ruige Kleurrijke zandstenen kliffen We hebben een prachtig uitzicht op Calw en de hoogten eromheen Calw evenals in de NagoldHet dal. De tafelvormige rotsformatie is ideaal voor een korte pauze, maar we willen al snel onze wandeling voortzetten om te genieten van de prachtige natuur op deze hoogte. Calwom te verkennen.

We lopen nog een paar meter bergopwaarts, slaan dan linksaf en volgen een pad op de berghelling. We moeten een aantal bijna alpiene stukken oversteken over het zogenaamde rotspad. Dan steken we een bosweg over en ontdekken al snel de Calwhet steigerEen rond, bakstenen voetstuk waarop een replica van een zwaard is gemonteerd. De steencirkel werd in 1800 opgericht en was eigendom van de stad. Calw Tot 1818 werd het gebruikt als executieplaats. Een informatiepaneel geeft gedetailleerde informatie over het schavot, zoals het in het Frans wordt genoemd. Een gruwelijke plek!

Na 100 meter op een Fins pad bereiken we een grindpad, dat we ongeveer een kilometer volgen. Vervolgens slaan we rechtsaf een heerlijk zacht bospad in en komen al snel weer op het grindpad terecht. Na nog eens ongeveer een kilometer, let op: onze wegwijzer wijst nu haaks naar links. Bij het informatiebord volgen we het steile pad naar beneden. Vanaf hier vervolgen we de route... 100 jaar oude boterkarnen, die hun naam te danken hebben aan het feit dat boerenvrouwen deze route gebruikten om hun goederen naar de CalwWe waren naar de markt geweest. Het is een prachtig stuk pad dat ons over wortels, takken en stenen voert, en via een paar trappen omhoog, naar een waar natuurparadijs. Omdat de trappen bijna altijd een beetje glad zijn, is enige voorzichtigheid geboden.

In het Rötelbachdal heeft de gelijknamige beek zich een weg gebaand door een prachtig natuurgebied. We steken de beek over via drie oude stenen blokken en slaan direct linksaf, de beek volgend. Dicht met mos bedekte stenen, weelderig hangende korstmossen, betoverende lichteffecten, vogelgezang en het kabbelen en ruisen van het wilde beekje begeleiden ons. Met een beetje geluk spot u zelfs een kleine forel die onder een steen door schiet. We kunnen de ervaring in het Rötelbachdal nog verder verrijken. Trek uw schoenen uit en loop een paar meter op blote voeten door de beek. Het tintelende gevoel aan uw voeten roept herinneringen op aan vervlogen tijden, en vooral kinderen vinden dit geweldig.

Dit magnifieke natuurspektakel begeleidt ons enige tijd tijdens onze afdaling door het dal. Bij een splitsing in het pad houden we rechts aan, steken de Rötelbach over en bevinden ons al snel op een bosweg die we volgen richting Kentheim. De eerste gevels van het kleine dorpje zijn al zichtbaar. We slaan nu scherp rechtsaf een steil, bijna alpien pad op dat ons naar een bizarre zandsteenformatie leidt , de Stubenfelsen . Zin in een kleine moedsproef? Probeer dan eens door de smalle, ongeveer twee meter lange spleet te lopen (tip: doe je rugzak af, dat maakt het makkelijker). Maar pas op: volgens een lokale legende wordt iedereen die vals speelt erin verpletterd. Na dit avontuur, dat hopelijk goed afloopt, klimmen we nog een paar meter verder en steken een bosweg over.

We volgen de markeringen en klimmen nu omhoog over het ruige, kronkelende pad , geflankeerd door enorme stenen blokken, naar het kleine dorpje Lützenhardt. Daar aangekomen worden we beloond met een prachtig uitzicht , dat op sommige plaatsen zelfs tot aan de Zwabische Alpen reikt.

We steken de dorpsweg over, volgen voorzichtig het bordje aan de overkant en vervolgen onze weg over een aangenaam weidepad dat ons langs velden en het bos voert. We volgen het pad door het schaduwrijke bos en komen terug bij ons startpunt, de berghut Zavelstein . Prachtig gelegen aan de rand van het bos en met een fantastische biertuin, biedt de berghut een welkome gelegenheid om ons op te frissen en onze vermoeide voeten een welverdiende rust te gunnen.