Een fascinerende geschiedenis, idyllische valleien, ongerepte natuur en prachtige uitzichten vormen het decor van de culinaire route en de eersteklas wandelroute "Der Teinacher" in het Zwarte Woud. De route dankt zijn naam aan de beek Teinach en het beroemde mineraalwater van Bad Teinach. We beginnen onze gevarieerde tocht op de parkeerplaats van het openluchtbad van Teinach. Daar is voldoende gratis parkeergelegenheid.

Een korte klim brengt ons naar de Bessenroute, waar we vanaf de hut " Schöne Aussicht " (Mooi Uitzicht) direct kunnen genieten van ons eerste uitzicht op het prachtige Teinachdal met zijn kuurpark en de thermale baden van Hotel ThermeTeinach . Langs dit aangename panoramische pad passeren we het " Mooshäusle " (Mosshuis), het "Verkehrtes Häusle" (Omgekeerd Huis) (vanwaar we een eerste glimp opvangen van onze tussenbestemming, Kasteel Zavelstein), en de zandstenen bank ter herdenking van de eeuw. Deze unieke, in steen gebeitelde documenten zijn achtergelaten door voormalige kuurgasten die dankbaar hun helende ervaringen in de minerale bronnen van Teinach beschreven.

Het pad loopt geleidelijk bergafwaarts naar de indrukwekkende Duivelsbrug , een rondboogbrug gemaakt van grote zandstenen blokken. We steken de rivier de Teinach echter op een nogal avontuurlijke manier over via grote stapstenen. Het uitzicht op het prachtige Teinachdal met zijn traditionele, door de tijd aangetaste hooibergen roept vakantiedromen op. Na deze momenten van rust letten we op het verkeer bij het oversteken van de L 374 en direct daarna de K 4329. Direct na de tweede wegovergang maakt het pad een scherpe bocht naar rechts. We genieten nu van het dal links van de Teinach tot we het uitzichtpunt "Der Teinacher" bereiken.

Het is de moeite waard om hier even te blijven staan, een kijkje te nemen bij de productiefaciliteiten van Teinacher Mineralbrunnen GmbH en je mentaal voor te bereiden op een steile klim. Nog een slok van het gezonde mineraalwater, warme kleren in je rugzak en daar ga je, omhoog over de smalle paden door de Mathildenanlage , die meer dan 250 jaar geleden werd aangelegd . Talrijke zandstenen banken getuigen van de wandelingen van de adel uit vervlogen tijden. De meer dan 600 treden die volgen, werden ooit in opdracht van koningin Mathilde aangelegd. Tegenwoordig leiden ze wandelaars naar de hoogten boven Emberg. Deze klim vereist een zekere conditie, tredzekerheid en coördinatie.

Opvallende rode zandstenen kliffen, donkere bossen en mystieke bosjes begeleiden ons tijdens de avontuurlijke, zij het inspannende, klim naar het plateau. Daar wachten uitgestrekte weiden en een rustplaats op ons, waar we op adem kunnen komen, ons zweet kunnen afdrogen en onze watervoorraad kunnen aanvullen. We genieten van de aangename, schone berglucht langs een weidepad naast een heg. Vlak voor Emberg maakt ons pad een scherpe bocht van 90 graden. We betreden al snel weer het bos en wandelen over een bosweg naar de Rötenbach. Hier moeten we goed opletten dat we de afslag naar links, de kloof in, niet missen!

Een kronkelend, wild pad leidt ons over het beekje en door het dal. Daarna daalt een bosweg af tot we de " Berghütte " (berghut) bereiken. Hier is het zeker de moeite waard om de korte omweg naar links te maken, naar de hut te klimmen, even uit te rusten en te genieten van het uitzicht op het kasteel en de Heckengäu-regio. Terug op de bosweg vervolgen we onze afdaling door een werkelijk sprookjesachtig bos . Lange korstmossen hangen aan de boomtakken, dik mos maakt je voetstappen nauwelijks voelbaar en je krijgt het gevoel dat feeën en kabouters dit bos hun thuis noemen. De droom is echter snel voorbij, want de naam van de kloof die we volgen, Wolfsschlucht (Wolfskloof ), roept herinneringen op aan de nogal onaangename tijden in het Zwarte Woud. Na een tijdje over betoverende paden te hebben gelopen, steken we de Rötenbach over bij de "Feierabendbrückle" (na-het-werk-brug). Het pad stijgt vervolgens omhoog naar de Schloßberghütte (een beheerde berghut gemaakt van lokale bomen) en de begraafplaats van Bad Teinach, die we onderweg passeren, langs voormalige tuinen van inwoners van Teinach.

Aan het einde van het pad slaat u scherp linksaf omhoog, en vervolgens direct rechtsaf. Hier kruisen we de L 346. Aan de overkant van de weg splitst het pad zich. We nemen de rechtertak en beginnen aan een vrij steile klim. Bij het volgende bordje, Burgweg (Kasteelpad), slaat u linksaf en al snel zien we de overblijfselen van het oude kasteel Zavelstein . Een bezoek aan het kasteel is een absolute aanrader. De beklimming van de toren wordt beloond met een uniek panoramisch uitzicht. Daarna leidt ons pad door de oude stad; een kleine reis terug in de tijd brengt ons terug naar de middeleeuwen. Onze stappen leiden ons over oude kasseien, langs een imposante fontein, charmante vakwerkhuizen , een oude smederij en de indrukwekkende voormalige vestingkerk van St. George. Al deze indrukken kunt u in uw eigen gedachten opnemen met een kop koffie en een stukje taart of andere lekkernijen.

Aan het einde van de oude vakwerkstraat slaan we rechtsaf en vervolgens direct weer rechtsaf. We lopen de helling af over een breed pad met uitzicht op het stadje en de kasteelruïnes. Het pad loopt weer het bos in en al snel komen we weer op smalle natuurpaadjes terecht.

Na een tijdje worden we verrast door de " Adolfshöhe ", een monument met een bijzondere vorm dat zich niet laat indelen in een architectonische stijl of tijdperk. Het "Teinacher"-pad loopt verder boven oude landhuizen en strekt zich uit tot in het dal. Ook hier moeten we ons niet laten misleiden door de brede bosweg en goed opletten om de afslag naar de Schillerhäusle niet te missen.

Een hut met een interessante geschiedenis, zoals een bord ons vertelt. Nog een paar meter verder door het bos bereiken we de B463, die we voorzichtig oversteken. Aan de overkant dalen we af naar de Teinach, steken deze over via de Langsche Brückle en slaan dan direct rechtsaf de ongerepte flora en fauna van het prachtige Teinachdal in . Vanaf nu begeleidt het rustgevende gekabbel van de Teinach ons en genieten we van het heerlijk natuurlijke pad. In de zomer kondigen de eerste geluiden van het openluchtbad Bad Teinach al snel aan dat we het einde van onze avontuurlijke wandeling hebben bereikt.

Een belangrijk advies moet aan de wandelaar worden meegegeven:

Bijna alle trappen en treden die we onderweg tegenkomen zijn vaak oneffen en onverhard, en bevinden zich regelmatig in het bos, waardoor ze bij nat weer behoorlijk glad kunnen zijn. Om deze reden is het ten zeerste aan te raden de "Teinacher"-route in de hier beschreven richting te bewandelen, dat wil zeggen met de klok mee.