Ongerepte natuur, heerlijke rust en stilte en volop afwisseling zijn de bijzondere kenmerken van dit kwalitatief hoogwaardige wandelpad.

We starten bij het sportveld in Aichelberg en volgen het bordje Bollenhut en de gele ruitvormige markering naar de locatie " Am Waldrand" . Daar slaan we linksaf de Schulweg in, waar onze wandelschoenen direct de zachte, aangename ondergrond van dit prachtige pad zullen ervaren. Vervolgens steken we een klein weggetje over om het pad te vervolgen naar de locatie "Neue Äcker".

Na het oversteken van het smalle weggetje naar Hünerberg worden we begroet door een prachtige weide en, aan de rand van het bos, een zeer karakteristieke blokhut. Het aangename bospad leidt ons naar een historische plek uit de begintijd van de watervoorziening van het Zwarte Woud: het waterreservoir. Het is zeker de moeite waard om de informatiepanelen hier te bekijken. Daarna wordt het wat avontuurlijker, want de paden leiden ons dwars door het bos. Houd de routeaanduidingen goed in de gaten. Het pad eindigt op een bosweg.

Bij het bord Wolfsbruck slaan we linksaf richting Meistern, waar de vlakte zich opent en het dorpje in zicht komt. Hier bieden een grote bank en een aantal andere de mogelijkheid voor een korte pauze. Aan de overkant wijst het bord Dreispitz ons de weg naar het Kälbertal. Natuurpaden maken wandelen tot een plezier. We moeten nog een keer de weg oversteken en dan bevinden we ons weer in ongerepte natuur. Lichte dennenbossen bieden af ​​en toe een glimp van Sprollenhaus, dat verscholen ligt in het dal beneden.

We wandelen slechts een klein stukje over een bosweg tot we bij het bordje Kälbersteige komen . Dit geeft aan dat we scherp rechtsaf moeten slaan een steil aflopend dal in en de borden met de Bollenhut-hoed en het ruitvormige logo van de Zwarte Woud Vereniging moeten blijven volgen. Ook hier ervaren we absolute rust. Bij de kruising met het pompstation moeten we het voorgestelde zijpad volgen, want daar kunnen we het pompstation van de watervoorziening van het Zwarte Woud bewonderen en via de informatiepanelen meer te weten komen over de indrukwekkende prestatie van de mensen om de hooggelegen dorpen van water te voorzien.

We steken de weide weer over en beginnen aan het hoogtepunt van de tocht: het Kälbertal (Kalfsdal). Omgeven door ongerepte natuur en steeds de kabbelende Kälberbach volgend, laten we onze zintuigen de vrije loop en ervaren we de unieke schoonheid van de natuur. Het bos opent zich steeds weer en onthult weelderige weiden die onze ogen strelen. Soms grazen er koeien met hun kalveren, wat bijdraagt ​​aan het idyllische tafereel. We steken de Kälberbach over via een bruggetje en wandelen nu aan de andere kant van de beek over heerlijk zachte paden naar de Kälberquelle (Kalfsbron).

Pure idylle. Een welverdiende pauze. Vanuit Kälberbach vervolgen we onze reis naar onze volgende stop, de Knochenschüttler (Bottenschudder) . Deze naam stamt uit de tijd dat men met paardenkarren en -wagens over hobbelige paden reisde, wat enorme schokken veroorzaakte en de botten deed schudden. Na deze steile klim kunnen we eindelijk op adem komen op de vlakke bosweg voordat we comfortabel onze volgende bestemming bereiken , de Fliegerhütte (Vliegershut).

We komen uit het bos tevoorschijn en een adembenemend panorama ontvouwt zich voor ons. Op de voorgrond kijkt de kerk van Aichelberg met zijn scheve toren ons aan, en in de verte zien we duidelijk de Schwäbische Alb. Wie de wandeling hier wil beëindigen, hoeft slechts een klein stukje terug te lopen naar het startpunt, de parkeerplaats bij het sportveld. Anders vervolgen we onze weg het bos in bij het bordje " Am Flugplatz" (Bij het vliegveld) , waar we ons opnieuw op een heerlijk zacht pad door een mystiek bos bevinden.

Bij een bosweg aangekomen, slaan we rechtsaf en lopen we een klein stukje over de blauwe ruitvormige routeaanduiding naar de Eitele- wegwijzer . Daar slaan we weer linksaf, de gele ruitvormige routeaanduiding volgend. We lopen nu rechtdoor, maar na een korte tijd moeten we opletten, want ons pad loopt nu langs de bosrand naar een grote rustplaats, de Gottscheerbrunnen . Speeltoestellen en bankjes nodigen uit tot een ontspannen pauze. Daarna lopen we rechts langs de schietbaan, steken links de weg over en volgen de markeringen over de zachte paden. Het volgende waypoint heet Harter Rain, wat duidelijk onze volgende bestemming bij de Kleinenenz-bron aangeeft.

Bij het bordje 'Kleinenzquelle' in het dal aangekomen , slaan we linksaf en al snel rechtsaf een pad in dat naar de bron leidt. Het water borrelt diep uit de berg en stroomt het dal in. Het is een prachtige plek waar we de diepte van de natuur kunnen ervaren. We klauteren verder over stenen het dal in voordat we weer omhoog klimmen naar een bosweg. Na een tijdje leiden de padmarkeringen ons via een steil pad het dal in, waar we genieten van dit idyllische dal langs weidepaden. Aan het einde van het dal wacht de Neubachstüble , een cultureel monument uit het tijdperk van de vlotvaart. Informatiepanelen brengen de geschiedenis van de bewoners van de regio tot leven. Banken en tafels nodigen ons uit om nog even uit te rusten voordat we de kracht verzamelen voor de laatste klim.

Hier letten we goed op de borden, want direct na de waterzuiveringsinstallatie maakt het pad een scherpe bocht naar links en vervolgens meteen weer naar rechts, waarna het via steile, oude zandstenen trappen omhoog het bos in klimt. De zachte grond, bosbessenstruiken en weelderig groen mos maken de klim erg aangenaam. Al snel wordt het bos dunner en komt het plateau in zicht. Bij het bordje "Harzbomen" is het de moeite waard om even rond te kijken in het bos, want op sommige grote dennenbomen zijn nog sporen te vinden van de oude bosbouw, het hars tappen. Nu gaan we echter bijna rechtstreeks richting Aichelberg. We passeren het bordje " Pirschweg" en komen bij de voormalige herberg "Grüner Baum". We lopen nog een paar meter door dit rustige dorpje, de borden volgend, en zijn al snel weer terug bij ons startpunt.