Buiten
Mijn rondreis Dobel via de Schweizerkopfhütte naar Bad Herrenalb
Auteur: Sophia Rossmanith
4. Oktober 2021
Wat dacht je ervan om weer eens met het openbaar vervoer naar je vakantiebestemming te reizen? Of de auto thuis te laten en in plaats daarvan op de fiets te stappen? Zou een elektrische huurauto of het goed ontwikkelde lokale trein- en busnetwerk niet ook een fantastische manier zijn om het land en zijn inwoners te ontdekken?
Bezoekers van het noordelijke Zwarte Woud hebben tal van mogelijkheden om de regio op een milieuvriendelijke manier te verkennen. Zo biedt de Konus-gastenkaart gratis reizen met het openbaar vervoer , richten bedrijven voor autodelen en e-bikeverhuur zich op groene mobiliteit, lokken regionale leveranciers en directe verkopers bezoekers met heerlijke delicatessen van hun eigen boerderijen of naburige gemeenschappen, en hebben talloze hotels, restaurants en recreatievoorzieningen duurzaamheid tot een prioriteit gemaakt ter wille van het milieu.
In 2016 werd het noordelijke Zwarte Woud officieel erkend als een "Duurzame Bestemming ", gecertificeerd door het Ministerie van Plattelandszaken en Consumentenbescherming en de non-profitorganisatie Tour Cert, die zich richt op toerismecertificering. Dit was voor mij reden genoeg om de duurzame mogelijkheden en accommodaties in de regio eens nader te bekijken en de volgende vraag te beantwoorden:
Is het mogelijk om te wandelen in het noordelijke Zwarte Woud met een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk, zonder in te leveren op comfort?
Ik heb het geprobeerd en het bleek inderdaad te werken! En heel goed zelfs…
De vroege wandelaar vangt de zon.
7:25 uur: Ik verlaat mijn accommodatie, die is aangewezen als duurzaam. Hotel os in Yards...en ik liep naar de bushalte voor het stadhuis. Slechts 4 minuten lopen, gedurende welke ik genoot van de rustige kleine stad in haar magische ochtendstilte. Precies op tijd, om 7:33 uur, kwam bus 719 de hoek om en reisden we iets minder dan een kwartier. Dobelvanwaar mijn ongeveer 4 uur durende tour naar Bad Herrenalb Het is de bedoeling dat de bus vertrekt. Het is rustig in de bus deze donderdagochtend; er zijn maar een paar lokale bewoners op pad die er net als ik gebruik van maken. uitgebreid busnetwerk van het noordelijke Zwarte Woud.
Im stadscentrum Dobel Bij aankomst controleerde ik mijn Outdooractive appIk heb de avond ervoor een offline kaart van de route gedownload. Ik zal de kaart tijdens de wandeling meerdere keren raadplegen om mijn weg te vinden – aangezien ik op een groot deel van de route geen mobiel bereik zal hebben, was het downloaden van de kaart absoluut een goed idee van de dame bij de hotelreceptie. Maar het is juist dit gebrek aan connectiviteit dat het noordelijke Zwarte Woud en zijn wandelpaden zo bijzonder maakt – een kans om even helemaal tot rust te komen, het dagelijkse leven te vergeten en een paar uur offline te zijn. Voor mij is het een welkome afwisseling en precies wat ik nodig heb om volop te genieten van het adembenemende landschap zonder afleiding.
9 uur: Mijn rondleiding begint precies op het klokken in het stadscentrum. Dobel en leidt me eerst door de grote Sonnentor, wat tevens het startpunt markeert van de 2e etappe van de Westweg gemarkeerd. Een asfaltpad leidt naar het eerste station, het imposante Watertoren. Van zijn Uitkijkplatform op een hoogte van 24 meter. Op een heldere dag kun je tot aan de Vogezen, de Rijnvlakte, het Paltserwoud en het Odenwald kijken. Ik sla echter een ruime bocht om en rijd rechtstreeks het bos in. Talrijke wegwijzers markeren de vele wandel- en fietspaden, maar ik volg de rode ruitvormige markering in de richting van... Schweizerkopfhütte/Bad HerrenalbIk merk nu al hoe het bos verandert bij elke stap en elke bocht in het pad – soms schijnt de zon erdoorheen en baadt de bladeren in een gouden licht, soms is de rand van het pad begroeid met mos, soms bezaaid met stenen. Zo nu en dan hoor je vogels fluiten; soms hoor je alleen je eigen ademhaling. Om de paar honderd meter is er wel iets te lezen of te bewonderen, vooral de vele paddenstoelen in alle vormen en kleuren, die in deze tijd van het jaar overal te vinden zijn. Meer dan eens moet ik stoppen om deze opvallende schimmels te fotograferen.
10 uur: Na ongeveer een uur wordt het pad breder en kruisen fietsers mijn pad op het grindpad. Het is fijn om hier zo'n diverse groep mensen te zien – van gepensioneerde stellen en jonge gezinnen tot avontuurlijke stellen op meerdaagse tochten met veel bagage. Ik stop bij een hut voor een pauze en een laat ontbijt.
Verfrist en vol energie vervolgen we onze weg naar de Schweizerkopfhütte – de wegwijzers en de app geven aan dat het niet ver meer is.
Twee mensen staan een paar meter voor de hut te wachten. ligstoelen om een eerste echte glimp van het doel op te vangen, Bad Herrenalb, om van te genieten. Twee gebeeldhouwde wilde zwijnen houden me gezelschap. Bij de Schweizerkopfhütte Bij aankomst bleken er al verschillende andere wandelaars te zijn die de plek gebruikten om een snack te eten of uit te rusten. Het uitzicht is magnifiek.
Kort na de Schweizerkopfhütte begon de mist op te trekken – wat een geluk, want een paar minuten eerder had ik anders niet van het panorama kunnen genieten. Ik vervolgde mijn weg door het mystieke landschap, in de voetsporen van twee wandelaars die ik als gids gebruikte. Vol zelfvertrouwen negeerde ik de wegwijzers en liet mijn telefoon in mijn rugzak zitten. Verdwalen is op deze wandeling echter niet echt mogelijk – alle paden leiden immers naar... Bad Herrenalb. Of?
13 uur: En zo is het dan na bijna vier uur – een paar Kluizen En na een steile afdaling bevind ik me in de Centrum van Bad HerrenalbOp weg naar mijn eindbestemming, de bushalte bij het treinstation, kom ik langs charmante huisjes en loop ik langs kleine dorpjes. Cafes, waaruit een verleidelijke geur komt, en ik sta even stil bij een indrukwekkend Kloostercomplex uit de 12e eeuw.Aangekomen bij de bushalte vlakbij het treinstation, heb ik even de tijd om mezelf te trakteren op een heerlijke chai latte en een welverdiend stuk cheesecake bij Café Paradiso. Blij, verfrist en een beetje moe, brengt de vriendelijke buschauffeur me naar... Lijn X63 En dan eindelijk terug in Höfen om precies 13:43 uur – dus er is nog genoeg tijd om van de middag te genieten in de wellnessruimte van Hotel Ochsen…
